HomeBIOJanusz` worldGalleryDiscographySong`sPublishing  Kontakt
 

Krystyna Prońko -  Złość


Krystyna Prońko
Złość
Released: 1997
Label: Power Music (10) – PMCD 002
Format: CD, Album
Notes: Koman Band (o4, 08)
01
  • Złość
    (Koman-Perkun)
08
02
Pieśń V
(Koman-Perkun)
09 
To Nie Sen
(Koman-Perkun)
03
10 W Skali Beauforta
(Koman-Perkun)
10
Pocałuj Na Dobranoc
(Koman-Perkun)
04 11
Księżycowa Noc
(Koman-Perkun)
05
Ty Wiesz Najlepiej
(Koman-Perkun)
12
Impromptu
(Koman-Perkun)
06
Wesoły Wędrowiec
(Koman-Perkun)
13
Pocałuj Na Dobranoc (Instrumental)
(Koman-Perkun)
07
Opadają Mi Ręce
(Koman-Perkun)
14
Złość (Nieprzytomny Mix)
(Koman-Perkun)


Krystyna Prońko

Urodzona w Gorzowie Wielkopolskim) –piosenkarka i kompozytorka, pedagog muzyczny.

Jej rodzina wywodziła się z Łemkowszczyzny i przed II wojną światową mieszkała na kresach wschodnich (tereny obecnej Białorusi), a po wojnie osiedliła się w Gorzowie Wielkopolskim, gdzie się urodziła. 

Ukończyła technikum chemiczne - dziś noszące nazwę Zespołu Szkół Technicznych i Ogólnokształcących w Gorzowie Wielkopolskim, następnie rozpoczęła pracę w jednym z gorzowskich  laboratoriów jako chemik-analityk.  

Studiowała na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach, gdzie uzyskała dyplom magistra sztuki wraz z nagrodą rektorską rektora Mikołaja Góreckiego. 


Debiutowała w 1969 z zespołem Respekt na I Ogólnopolskim Festiwalu Awangardy Beatowej w Kaliszu. 
Współpracowała z Czesławem Niemenem (śpiewając w chórkach), zespołami Refleks, Skaldowie i Czerwone Gitary. 
W czasie studiów śpiewała w akademickim Big Bandzie, a w latach 1987–1989 występowała z big bandem Gustava Broma. 

W 1972 roku rozpoczęła współpracę z zespołem Koman Band.

W 1973 wstąpiła na Festiwalu Wokalistów Jazzowych w Lublinie i na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu, gdzie wyróżniono jej interpretacje piosenek „Po co ci to chłopcze” (muz. Janusz Koman, słowa Janusz Szczepkowski) oraz „Umarłe krajobrazy” (muz. Janusz Koman, słowa Grzegorz Walczak). 
Dwa lata później, w 1975 zdobyła w Opolu główną nagrodę za interpretację utworu „Niech moje serce kołysze Ciebie do snu”, (muz. Janusz Koman, słowa Marek Dutkiewicz). Przebój ten uzyskał także miano piosenki roku w plebiscycie prestiżowego magazynu muzycznego „Non Stop”. 

Występowała na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze. Na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu występowała jeszcze wielokrotnie, m.in. w roku 1979, 1980, 1981, 1986 czy 1987. Według plebiscytu pisma „Non Stop” Krystyna Prońko dwukrotnie - w roku 1975 i 1977 - została uznana za najpopularniejszą wokalistkę w Polsce.  

W 1980 została okrzyknięta Piosenkarką Roku. Kilkakrotnie śpiewała także na jednym z największych festiwali jazzowych Jazz Jamboree, Praskim Festiwalu Jazzowym czy Festiwalu w Castlebar. 

W latach 1979–1981 prowadziła klasę śpiewu w Akademii Muzycznej w Katowicach. Przez rok pracowała również z młodymi piosenkarzami w Teatrze Muzycznym w Gdyni. 

W 1981 brała udział w wystawionym przez Teatr oratorium Ernesta Brylla do muzyki Wojciecha Trzcińskiego Kolęda-Nocka. Wielokrotnie prowadziła warsztaty bluesowe dla wokalistów w Bolesławcu. 

Od października 2001 prowadziła klasę śpiewu na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej na Wydziale Artystycznym w Instytucie Muzyki w Lublinie.

 W 1991 roku założyła własne wydawnictwo płytowe Power Music. 
W okresie 1992–1995 zajmowała się dziennikarstwem muzycznym, prowadziła wiele autorskich programów radiowych m.in. w radiu  Gdańsk,  Kraków,  Białystok,Szczecin czy w radiu Gorzów w rodzinnym Gorzowie Wielkopolskim . 

W 2008 roku z rąk ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego odebrała Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. 

Wraz z Markiem Kościkiewiczem i Markiem Tysperem wiosną 2010 zasiadała w jury pierwszej edycji programu Śpiewaj i walcz produkcji TVP1. 

W 2013 roku wystąpiła na gali jubileuszowej - Opole! Kocham Cię! podczas 50. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. 

Mieszka w Warszawie.   /Wikipedia/

  Copyright © Janusz Koman. All rights reserved.    instagram