jk_top
Dom   Songs on CDs  Kontakt
 
 

Mniej niż zero

(Jan Borysewicz - Andrzej Mogielnicki)

ladypank_mniejniz

Lady Pank
Lady Pank

Release 1983
Label Tonpress ‎SX-T 26
Format Vinyl, LP, Album, 
   
Lyric by A. Mogielnicki
Music by,
Guitar, vocals
J.Borysewicz
Bass Guitar P. Mścisławski
Guitar E. Stasiak
Drums J. Szlagowski
Vocals J. Panasewicz
   
Artwork A. Januszewski
Producer S. Wesołowski
Co-producer M. Zabrodzki
Photography by A. Karczewski
Notes Recorded at Tonpress KAW Studio, Warsaw






BAND DUET KEYBOARD TEXT
VOC GUITAR KEYB BASS DRUMS     TEKST




Lady Pank

zespół rockowy założony w 1981


Zespół Lady Pank to jeden z najpopularniejszych i najbardziej legendarnych polskich zespołów rockowych.
Powstał we Wrocławiu, we wrześniu 1981 roku, z inicjatywy gitarzysty i kompozytora, Jana Borysewicza związanego wcześniej z grupą Budka Suflera.
Drugim z założycieli Lady Pank był Andrzej Mogielnicki – główny autor tekstów piosenek zespołu.
Wokalistą Lady Pank jest Janusz Panasewicz.


Pierwszym utworem zarejestrowanym (również wokalnie) przez Jana Borysewicza była „Mała Lady Punk”, której tytuł stał się inspiracją dla nazwy zespołu, jednak aby nazwa nie sugerowała, że grupa wykonuje muzykę punk rockową, drugi człon nazwy został zmieniony na "pank".
Kolejny utwór, „Minus 10 w Rio”, został już nagrany z Januszem Panasewiczem w roli wokalisty.
Tak powstał trzon grupy, która z krótkimi przerwami, już od 35 lat błyszczy na polskiej scenie muzycznej. Pierwszy skład zespołu skrystalizował się na początku 1982 roku: Jan Borysewicz – gitara solowa; Janusz Panasewicz – śpiew; Paweł Mścisławski – bas; Edmund Stasiak – gitara oraz Jarosław Szlagowski – perkusja. W tym składzie zespół nagrał pierwszy długogrający album pt. "Lady Pank" (1983), który rozszedł się w ponad milionowym nakładzie i do dziś jest jedną z najważniejszych płyt w historii polskiej muzyki rozrywkowej.
Kolejny album, "Ohyda" (1984), potwierdził klasę zespołu i wybitny talent kompozytorski twórcy jego przebojów. Pochodzące z tamtego okresu piosenki "Mniej niż zero", "Kryzysowa narzeczona", "Zamki na piasku", "Vademecum Skauta", "Wciąż bardziej obcy", "Fabryka małp", "To jest tylko rock and roll" na stałe weszły do kanonu polskiej muzyki rozrywkowej i wychowały już dwa pokolenia słuchaczy.
(w/g: https://lady-pank.com)



 
Jan Borysewicz

(ur. 17 kwietnia 1955 we Wrocławiu) , gitarzysta, kompozytor, autor tekstów piosenek, wokalista, lider zespołu Lady Pank.

Początkowo chciał być perkusistą, gdyż jego ojciec – Michał Borysewicz grał na bębnach w zespole jazzowym.
W wieku czternastu lat uczestniczył w perkusyjnych Warsztatach Muzycznych w Chodzieży, które prowadził Janusz Stefański.

Naukę gry na gitarze Jan Borysewicz rozpoczął pod okiem instruktora Mariana Koniecznego w Domu Kultury na Sępolnie we Wrocławiu. Tam zwrócił na niego uwagę Jacek Baran, wówczas wokalista zespołu Nurt.

Zawodowo gra na gitarze od 1970 roku.

W tym właśnie roku Borysewicza wypatrzył angielski bluesman Alexis Korner współpracujący m.in. z Muddym Watersem. Zamierzał on zabrać 15-letniego wówczas Borysewicza do Anglii, jednak nie zgodzili się na to rodzice chłopca.

Oficjalnie zadebiutował w roku 1972 (jako 17-latek) w zespole Nurt, do którego trafił w zastępstwie Aleksandra Mrożka prosto na koncert bez prób. Jeszcze w tym samym roku, został gitarzystą zespołu Super Pakt gdzie grał m.in. z Jackiem Krzaklewskim.
Następnie przez osiem miesięcy występował z NRD-owskim duetem Katia&Roman, a potem przez dwa lata w zespole Ireneusza Dudka, Apokalipsa (w latach 1975–1977).
Już podczas pobytu w NRD z duetem Katia&Roman padła pierwsza propozycja współpracy z Budką Suflera.

Od 1978 roku współpracował z zespołem Budka Suflera, razem z nią nagrał trzy płyty. Spośród nich wpływ jego stylu najbardziej widoczny jest na ostatniej – Za ostatni grosz, na której znalazł się wielki przebój pod tym samym tytułem.

Dla Budki Suflera Borysewicz skomponował trzy utwory: Nie wierz nigdy kobiecie, Bez satysfakcji i Nie ma końca tej podróży, jednak zespół uznał, że nie pasują one do stylu muzycznego Budki Suflera i nie umieścił ich na żadnej płycie. Stało się to zarzewiem konfliktu, po którym Borysewicz postanowił opuścić Budkę Suflera.

W trakcie pracy z Budką Suflera, wspólnie z uznanym już wówczas autorem tekstów Andrzejem Mogielnickim, postanowił założyć własny zespół.
Pierwsze nagranie nowej grupy (Mała Lady Punk), do którego Borysewicz podłożył również wokal, powstało w grudniu 1981 roku, podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej.
Wiosną 1982 roku grał w zespole Tadeusza Nalepy razem z Wojciechem Bruślikiem i Andrzejem Dylewskim.
Wkrótce, przy pomocy Mogielnickiego, znalazł pochodzącego z Olecka Janusza Panasewicza, który został wokalistą tworzącej się kapeli. Pozostałych muzyków Borysewicz sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego i w tym składzie ostatecznie ukształtował się zespół nazwany nieco przewrotnie Lady Pank.

W 1983 Borysewicz nagrał z nim pierwszą płytę, a większość wydanych na niej utworów zajmowała wysokie miejsca na listach przebojów. Zespół, wskutek rosnącej popularności, sporo koncertował, co prawdopodobnie miało negatywny wpływ na kondycję fizyczną i psychiczną muzyków. Kolejny longplay – Ohyda, znacznie mniej przebojowy od poprzedniej płyty, zawierał jednak kilka hitów, m.in. To jest tylko rock and roll, A to ohyda oraz Zabij to. Bezpośrednio po wydaniu Ohydy Borysewicz wraz z Lady Pank nagrał kilka innych piosenek, w tym kolejny spory hit – Sztukę latania – oraz muzykę do bajki O dwóch takich, co ukradli księżyc.

W 1994 roku zespół reaktywował się w zmienionym składzie (ze starego pozostał tylko trzon: Borysewicz i Panasewicz), w którym znaleźli się perkusista Kuba Jabłoński, basista Krzysztof Kieliszkiewicz oraz gitarzysta Andrzej Łabędzki.
W tym składzie nagrał jedną z ostrzejszych w swej karierze, miejscami wręcz hardrockową, płytę Na na oraz kilka kolejnych: Międzyzdroje (1996), Łowcy głów (1998), Nasza reputacja (2000) i świąteczny krążek Zimowe graffiti (1996).

W 2002 zespół Lady Pank obchodził 20-lecie działalności, które uczczono wydaniem kompilacji największych przebojów pt. Besta besta – zawierająca dwa premierowe nagrania: 7-me niebo nienawiści i Konie w mojej głowie – oraz trzema reedycjami płyt Tacy Sami, Zawsze tam, gdzie ty oraz Na na.

W 2003 Borysewicz nagrał pop-rockową płytę z Pawłem Kukizem, zawierającą między innymi takie przeboje, jak Jeśli tylko chcesz czy Bo tutaj jest, jak jest, a następnie, już z Lady Pank, dość łagodny brzmieniowo krążek Teraz (2004) z szeroko lansowanym przebojem Stacja Warszawa oraz mniej udanym Sexy-plexi.

W grudniu 2005 roku muzyk przeszedł atak serca, z którego wyszedł obronną ręką. Zmusiło go to – jak sam twierdzi – do zmiany trybu życia i odstawienia niektórych używek.

w/g : Wikipedia

 

 
Andrzej Mogielnicki

(ur. 15 grudnia 1948 w Warszawie) autor tekstów piosenek.
Członek Akademii Fonograficznej ZPAV

Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim.

Jest autorem tekstów piosenek.

Najbardziej znana jest jego współpraca z Budką Suflera oraz z zespołem Lady Pank (którego jest także współzałożycielem).

Inni wykonawcy, z którymi współpracował to między innymi: Izabela Trojanowska, Anna Jantar, Irena Jarocka, Mafia, Dwa Plus Jeden.

Autorski dorobek został podsumowany na płytach Nic nie może wiecznie trwać (1997) i Wszystko czego dziś chcę (1997).

Od 2009 roku mieszka w Dominikanie.

Wybrane utwory:

Co się stało z Magdą K.
(muz. Z. Hołdys, wyk. Zbigniew Hołdys)
Pogadajmy o uczuciach
(muz. Planeta, wyk. Planeta)
Twoje radio
(muz. Cugowski, Lipko, wyk. Budka Suflera)
Przebudzanka
(muz. D. Kozakiewicz, S. Piekarek, wyk. Perfect)
Cisza jak ta
(muz. Cugowski, Lipko, wyk. Budka Suflera)
Wciąż bardziej obcy
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
V bieg
(muz. R. Lipko, wyk. Budka Suflera)
Vademecum skauta
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Tyle z tego masz
(muz. R. Lipko, wyk. Budka Suflera)
A to ohyda
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Takie tango
(muz. R. Lipko, wyk. Budka Suflera)
Sztuka latania
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Bal wszystkich świętych
(muz. R. Lipko, wyk. Budka Suflera)
7-me niebo nienawiści
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Nie wierz nigdy kobiecie
(muz. J. Borysewicz, wyk. Budka Suflera)
Stacja Warszawa
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
 Nowa Wieża Babel
(muz. R. Lipko, wyk. Budka Suflera)
Strach się bać
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Świat od zaraz
(muz. R. Lipko, wyk. Budka Suflera)
Dobra konstelacja
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Brylanty
(muz.B. Gajkowski, wyk Izabela Trojanowska)
Fabryka małp
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Tyle samo prawd ile kłamstw
(muz. R. Lipko, wyk. Izabela Trojanowska)
Wspinaczka, czyli historia pewnej rewolucji
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Wszystko czego dziś chcę
(muz. R. Lipko, wyk. Izabela Trojanowska)
Nic nie może wiecznie trwać
(muz. R. Lipko, wyk. Anna Jantar)
Pieśń o cegle
(muz. J. Krzaklewski, A. Mrożek, wyk. I. Trojanowska)
Układ z życiem
muz. R. Lipko, wyk. Anna Jantar)
Tańcz, głupia tańcz
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Iść w stronę słońca
(muz.J. Kruk, wyk. Dwa Plus Jeden)
Mniej niż zero
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Z popiołu i wosku
(muz.J. Kruk, wyk. Dwa Plus Jeden)
Kryzysowa narzeczona
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Wielki mały człowiek
(muz.J. Kruk, wyk. Dwa Plus Jeden)
Zamki na piasku
(muz. J. Borysewicz, wyk. Lady Pank)
Taksówka nr 5
(muz.J. Kruk, wyk. Dwa Plus Jeden)
Requiem (dla samej siebie)
(muz.J. Kruk, wyk. Dwa Plus Jeden)
Romanse za grosz
(muz.J. Kruk, wyk. Dwa Plus Jeden)
Obłędu chce
(muz.J. Kruk, wyk. Dwa Plus Jeden)
Kalkuta nocą
(muz.J. Kruk, wyk. Dwa Plus Jeden)
XXI wiek
(muz.J. Suchocki, wyk. Dwa Plus Jeden)
Małe tęsknoty
(muz. W. Trzcinski, wyk. Krystyna Pronko)
Było minęło
(wyk. Harlem)
Nie ma już nic na bis
muz. W. Trzcinski, wyk. Krystyna Pronko)
Będzie co ma być
(muz. R. Lipko, wyk. Zdzisława Sośnicka)
Twoja Lorelei
muz. B. Gajkowski, wyk. Kapitan Nemo)

(Wikipedia)

 

  Copyright © Janusz Koman. All rights reserved.    instagram