pl
Home DiscographyContact
 
Naga (vol 1)
Niebiesko Czarni





A1 Uwertura B1 Widziałem go 
  Z. Namyslowski   Z.Podgajny    
A2 Wyspa Ślepych Ptaków  B2 Narodzil nam się Nowy Bog 
  J.Poplawski   W.Korda    
A3 Naga B3 Song Przeciwieństw 
W.Korda Z.Podgajny                         
A4 O Nagiej Prawdzie słuchaj Pieśni B4 Na Pagórkach Ciszy   
  J.Poplawski        
A5 Ślepcy B5 Ziemi puls
  Z.Podgajny   J.Koman    
    B6 Czekałam Na Ciebie Tysiąc Lat
      J.Poplawski    
    B7 Ogród Pełen Róż
      Z.Namyslowski    
           
Niebiesko Czarni

Naga (vol 1)
Niebiesko - Czarni

Zespół wokalno-instrumentalny założony w 1962 roku w Gdyni przez 
 Franciszka Walickiego i Jerzego Kosselę.
Released: 1972
Label: Polskie Nagrania Muza (XL 0881)
Format: Vinyl, LP, Album, Mono 
   
Ada Rusowicz śpiew,
Wojciech Korda śpiew,
Stan Borys śpiew, (gościnnie)
Zbigniew Podgajny fortepian,  Hammond
Janusz Popławski gitara
Andrzej Pawlik gitara basowa
Zb. Namysłowski saksofon,
Wiesław Żakowicz sax alt, sax tenor,
Andrzej Nebeski drums,
Marek Ślazyk perc.
Libretto & Lyrics By Grzegorz Walczak
 
Zespół  Zbigniewa Namysłowskiego
 
Marek Karewicz Design
Janusz Urbański
Krystyna Urbańska
Engineer
Debiutancki koncert Niebiesko-Czarnych odbył się 24 marca 1962 w klubie „Żak” w Gdańsku.

Tego samego roku, w czerwcu, zajęli pierwsze miejsce na Pierwszym Festiwalu Młodych Talentów.
Pierwszych nagrań radiowych dokonali we wrześniu, a nagrań płytowych w listopadzie tego samego roku. 

W 1962 i 1963 byli gospodarzami sopockiego Non-Stopu.

W styczniu 1963 powołanego do wojska Jerzego Kosselę zastąpił Janusz Popławski, a w lipcu i sierpniu podczas Non-Stopu opuścili zespół: Daniel Danielowski, Henryk Zomerski i Jerzy Kowalski. Ich miejsce zajęli: Zbigniew Bernolak, Zbigniew Podgajny i Andrzej Nebeski.

Również od Non-Stopu w 1963 r. rozpoczął występy z Niebiesko-Czarnymi Michaj Burano.

W grudniu 1963 roku wspólnie z Michajem Burano, Czesławem Niemenem i Heleną Majdaniec wystąpili w paryskiej Olimpii i nagrali pierwszą płytę na zachodzie Europy.

W styczniu 1964 roku z zespołem rozpoczął występy wokalista Wojciech Korda, który od lipca, po odejściu Krzysztofa Klenczona, pełnił również funkcję gitarzysty.
W latach 1963–1965 zespół był nagradzany na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, również w 1965 muzycy wystąpili w koncercie pt. „Na płytach całego świata” podczas 5. Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie.

Od lipca 1965 w miejsce Włodzimierza Wandera, Andrzeja Nebeskiego i Zbigniewa Bernolaka, którzy założyli grupę Polanie, weszli: Krzysztof Wiśniarowski i Tadeusz Głuchowski z zespołu Tony.

W listopadzie 1966 zespół opuścił Czesław Niemen, który założył własną formację – Akwarele.

W 1966 Niebiesko-Czarni z Michajem Burano zdobyli Grand Prix Festiwalu Piosenki w Rennes, a w Paryżu zajęli pierwsze miejsce w turnieju zespołów rockowych w klubie Golf Drout.

W 1967 zespół opuścili: Krzysztof Wiśniarowski (którego zastąpił Krzysztof Potocki), Helena Majdaniec i Piotr Janczerski. W nocy z 31 października na 1 listopada 1967 Niebiesko-Czarni wystąpili w Radio Luxembourg.

W 1968 dołączono sekcję saksofonów, w której skład weszli Wiesław Żakowicz i Mirosław Polarek.

W 1969 muzycy zwrócili się z apelem o wykupienie willi Karola Szymanowskiego, „Atmy”.
W tym czasie odbywali liczne koncerty w Szwecji, Jugosławii, na Węgrzech, Francji, krajach Beneluksu, Finlandii, NRF, Bułgarii, USA, Kanady, ZSRR.

W 1971 wystąpili w amerykańskim programie telewizyjnym Danny Sulivan Show.
Po powrocie z USA rozpoczęli próby tworzenia pierwszej polskiej rock-opery Naga, której premiera odbyła się 22 kwietnia 1973 w Teatrze Muzycznym w Gdyni.

Po wystawieniu ok. 150 przedstawień Nagiej Niebiesko-Czarni częściej występowali za granicą niż w kraju.
Po koncercie we Lwowie 30 czerwca 1976 nastąpiło rozwiązanie zespołu.

W ponad 14-letniej historii Niebiesko-Czarni nagrali osiem płyt długogrających oraz 24 single i czwórki o łącznym nakładzie 3,5 mln szt. Ponadto zagrali ponad 3 tys. koncertów.

Okazjonalnie reaktywowali się w latach 1986, 1987, 1992 (z okazji koncertu poświęconego pamięci Ady Rusowicz i 2002.
disco



© 1967-2026 Janusz Koman