Lady Pank_MniejNizZero

Jan Borysewicz

(ur. 17 kwietnia 1955 we Wrocławiu) , gitarzysta, kompozytor, autor tekstów piosenek, wokalista, lider zespołu Lady Pank.

Początkowo chciał być perkusistą, gdyż jego ojciec – Michał Borysewicz grał na bębnach w zespole jazzowym.
W wieku czternastu lat uczestniczył w perkusyjnych Warsztatach Muzycznych w Chodzieży, które prowadził Janusz Stefański.

Naukę gry na gitarze Jan Borysewicz rozpoczął pod okiem instruktora Mariana Koniecznego w Domu Kultury na Sępolnie we Wrocławiu. Tam zwrócił na niego uwagę Jacek Baran, wówczas wokalista zespołu Nurt.
Zawodowo gra na gitarze od 1970 roku.

W tym właśnie roku Borysewicza wypatrzył angielski bluesman Alexis Korner współpracujący m.in. z Muddym Watersem. Zamierzał on zabrać 15-letniego wówczas Borysewicza do Anglii, jednak nie zgodzili się na to rodzice chłopca.

Oficjalnie zadebiutował w roku 1972 (jako 17-latek) w zespole Nurt, do którego trafił w zastępstwie Aleksandra Mrożka prosto na koncert bez prób. Jeszcze w tym samym roku, został gitarzystą zespołu Super Pakt gdzie grał m.in. z Jackiem Krzaklewskim.
Następnie przez osiem miesięcy występował z NRD-owskim duetem Katia&Roman, a potem przez dwa lata w zespole Ireneusza Dudka, Apokalipsa (w latach 1975–1977).
Już podczas pobytu w NRD z duetem Katia&Roman padła pierwsza propozycja współpracy z Budką Suflera.

Od 1978 roku współpracował z zespołem Budka Suflera, razem z nią nagrał trzy płyty. Spośród nich wpływ jego stylu najbardziej widoczny jest na ostatniej – Za ostatni grosz, na której znalazł się wielki przebój pod tym samym tytułem.

Dla Budki Suflera Borysewicz skomponował trzy utwory: Nie wierz nigdy kobiecie, Bez satysfakcji i Nie ma końca tej podróży, jednak zespół uznał, że nie pasują one do stylu muzycznego Budki Suflera i nie umieścił ich na żadnej płycie. Stało się to zarzewiem konfliktu, po którym Borysewicz postanowił opuścić Budkę Suflera.

W trakcie pracy z Budką Suflera, wspólnie z uznanym już wówczas autorem tekstów Andrzejem Mogielnickim, postanowił założyć własny zespół.
Pierwsze nagranie nowej grupy (Mała Lady Punk), do którego Borysewicz podłożył również wokal, powstało w grudniu 1981 roku, podczas sesji nagraniowej płyty Układy Izabeli Trojanowskiej.
Wiosną 1982 roku grał w zespole Tadeusza Nalepy razem z Wojciechem Bruślikiem i Andrzejem Dylewskim.
Wkrótce, przy pomocy Mogielnickiego, znalazł pochodzącego z Olecka Janusza Panasewicza, który został wokalistą tworzącej się kapeli. Pozostałych muzyków Borysewicz sprowadził m.in. z Oddziału Zamkniętego i w tym składzie ostatecznie ukształtował się zespół nazwany nieco przewrotnie Lady Pank.

W 1983 Borysewicz nagrał z nim pierwszą płytę, a większość wydanych na niej utworów zajmowała wysokie miejsca na listach przebojów. Zespół, wskutek rosnącej popularności, sporo koncertował, co prawdopodobnie miało negatywny wpływ na kondycję fizyczną i psychiczną muzyków. Kolejny longplay – Ohyda, znacznie mniej przebojowy od poprzedniej płyty, zawierał jednak kilka hitów, m.in. To jest tylko rock and roll, A to ohyda oraz Zabij to. Bezpośrednio po wydaniu Ohydy Borysewicz wraz z Lady Pank nagrał kilka innych piosenek, w tym kolejny spory hit – Sztukę latania – oraz muzykę do bajki O dwóch takich, co ukradli księżyc.

W 1994 roku zespół reaktywował się w zmienionym składzie (ze starego pozostał tylko trzon: Borysewicz i Panasewicz), w którym znaleźli się perkusista Kuba Jabłoński, basista Krzysztof Kieliszkiewicz oraz gitarzysta Andrzej Łabędzki.
W tym składzie nagrał jedną z ostrzejszych w swej karierze, miejscami wręcz hardrockową, płytę Na na oraz kilka kolejnych: Międzyzdroje (1996), Łowcy głów (1998), Nasza reputacja (2000) i świąteczny krążek Zimowe graffiti (1996).

W 2002 zespół Lady Pank obchodził 20-lecie działalności, które uczczono wydaniem kompilacji największych przebojów pt. Besta besta – zawierająca dwa premierowe nagrania: 7-me niebo nienawiści i Konie w mojej głowie – oraz trzema reedycjami płyt Tacy Sami, Zawsze tam, gdzie ty oraz Na na.

W 2003 Borysewicz nagrał pop-rockową płytę z Pawłem Kukizem, zawierającą między innymi takie przeboje, jak Jeśli tylko chcesz czy Bo tutaj jest, jak jest, a następnie, już z Lady Pank, dość łagodny brzmieniowo krążek Teraz (2004) z szeroko lansowanym przebojem Stacja Warszawa oraz mniej udanym Sexy-plexi.

W grudniu 2005 roku muzyk przeszedł atak serca, z którego wyszedł obronną ręką. Zmusiło go to – jak sam twierdzi – do zmiany trybu życia i odstawienia niektórych używek.


SKLEP / INFORMACJE
Wymagania techniczne	Regulamin	O nas
Sposoby płatności	Polityka prywatności	Mon - Fri 10:00-18:00
Odstąpienie od umowy	Polityka zwrotu towarów	phone: +48 605 079 902
mp3	Terminy i podstawa prawna	koman_shop@onet.pl

© 1967-2025 Janusz Koman